تحلیل روش مردم سالاری در حکومت ولایت فقیه از دیدگاه امام خمینی (ره)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا

چکیده

یکی از ایراداتی که به نظریه مردم­سالاری دینی گرفته می­شود این است که مبانی انسان­شناختی مردم­سالاری مبتنی بر مفاهیم مدرنیستی از جمله اومانیسم و سکولاریسم است و این نوع حکومت هیچ وجه اشتراکی با حکومت دینی که مبتنی بر اندیشه توحیدی است ندارد؛ لذا حکومت دینی با مردم­سالاری قابل جمع نیست. در پاسخ به این شبهه باید گفت لفظ مردم­سالاری دینی ناظر به دو سطح تحلیل شکل و محتوا می­باشد. مردم­سالاری ناظر بر شکل حکومت و دینی ناظر بر محتوای حکومت است. از طرفی دیگر، بین لیبرالیسم و مردم­سالاری خلط صورت گرفته است. اسلام با لیبرالیسم منافات دارد نه با مردم­سالاری. مردم­سالاری نوعی روش حکومتی است که ماهیت روش­شناختی دارد؛ در حالی که لیبرالیسم ماهیتی هستی­شناختی دارد. استفاده از روش مردم­سالاری در حکومت ولایت فقیه ناظر به استفاده از عقل در اداره امور جامعه است که در اندیشه سیاسی حضرت امام(ره) جایگاه خاصی دارد. از نمودهای بارز نقش عقل در اداره جامعه، ساختارسازی و ابزارسازی حکومت است که از جمله آن، استفاده از روش مردم­سالاری در حکومت ولایت فقیه است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

An Analysis of Democracy in Vilayat-e Faqih Government in Imam Khomeini’s View

نویسنده [English]

  • Seyyed Mahmoud Mousavi
Ph.D student of political sciences, Islamic Azad University of Shahreza
چکیده [English]

One of the objections made to the theory of religious democracy is that anthropological foundations of democracy are based on modernist concepts such as humanism and secularism, while such a government has no common ground with a religious one which is based upon monotheist thoughts; thus a religious government cannot be coupled with democracy. With regard to this misconception, it is important to note that religious democracy is made of two layers of form analysis and content. Democracy has to do with the form of the government and religion has to do with the content. In other words, in the objection democracy and liberalism have been put in place of one another misleadingly. What Islam disagrees with is liberalism not democracy. Democracy is a way of ruling with a methodological nature but liberalism has an ontological nature. Implementing democracy in Vilayat-e Faqih guarantees the use of reason in social affairs which has special place in Imam Khomeini’s political thought. One of the obvious manifestations of the use of reason in handling society is the structure and tool making by government which includes the implementation of Democracy in Vilayat-e Faqih government.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Religious Democracy
  • democracy
  • Reason