انسان موجودی کمال است،به خوبی می داند که رسیدن به این مطلوب بهره گیری از مقدماتی است که زندگی گروهی از مهم ترین اسباب و مقدمات آن است به همین جهت زندگی جمعی را برگزیده تا بتواند از آن به عنوان ظرف ظهور و فعلیت رسیدن قوه کمالی که در فطرتش نهاده شده استفاده نماید؛از طرفی تشکیل جامعه نیز وابسته به مقدمات و شرایطی است که بنیادی ترین آن فرهنگ است چون تنها در پرتو فرهنگ است که زندگی جمعی و جامعه محقق خواهد شد.فرهنگ خود از سه بخش: شناختی،سازمانی و فنی تشکیل شده است.تمدن بخش فنی و سازمانی فرهنگ است که بخش شناختی فرهنگ را در عرصه اجتماعی آشکار می کند.البته این که بخش شناختی فرهنگ از کجا ارتزاق می کند در کمیت،کیفیت تمدن و توانمندی بسیار تاثیر گذار است.
ص و با صراحت بیان می کند که پیروان قرآن می توانند با بهره گیری از جلوه های تمدنی آن نه تنها بر دیگر جوامع پیشی گرفته بلکه می توانند مورد غبطه جهانیان باشند؛چه این که قرآن راستگو و نور فروزان و شعاع درخشان،که بیان و حجت آن روشن،اسرار باطنی آن آشکار و ظواهر آن جلوه گر است.این که از نظرگاه صدیقه طاهره قرآن چگونه می تواند بن مایه تمدن بشری باشد،سوال اصلی تحقیق بوده و نگارنده در پرتو نسخه نورانی حضرت زهرا وبا تحلیل داده های اسنادی تلاش می کند ابتدا تمدن مورد نظر را تعریف نموده وسپس برخی از وجوه شناختی تمدن نظیر،وجه توحیدی،اخلاقی،اجتماعی تمدن را در قرآن بازخوانی نماید